حیوانات خدماتی، درمانی و حمایت عاطفی

سگ‌های خدماتی، حیوانات حامی عاطفی و سگ‌های حامی عاطفی

طبق مقررات فدرال، سگ خدماتی به هر سگی گفته می‌شود که به صورت انفرادی برای انجام کار یا وظایف به نفع فردی دارای معلولیت، از جمله معلولیت جسمی، حسی، روانی، ذهنی یا سایر معلولیت‌های ذهنی، آموزش دیده باشد. (28 CFR § 35.104). کار یا وظایفی که توسط یک سگ خدماتی انجام می‌شود باید مستقیماً با معلولیت فرد مرتبط باشد. قانون کالیفرنیا سگ خدماتی را به عنوان سگی تعریف می‌کند که به صورت انفرادی برای نیازهای فرد دارای معلولیت آموزش دیده است، از جمله، اما نه محدود به، کارهای حفاظتی حداقلی، کارهای نجات، کشیدن ویلچر یا آوردن اشیاء افتاده. (قانون مدنی § 54.1(b)(6)(C)(iii).)

نمونه‌هایی از کارها یا وظایف انجام شده توسط سگ‌های کمکی می‌تواند شامل کمک به افراد نابینا یا کم‌بینا در جهت‌یابی و سایر وظایف، هشدار دادن به افراد ناشنوا یا کم‌شنوا در مورد حضور افراد یا صداها، ارائه محافظت غیرخشونت‌آمیز یا کار نجات، کشیدن ویلچر، کمک به فرد در هنگام تشنج، هشدار دادن به افراد در مورد وجود مواد حساسیت‌زا، بازیابی اقلامی مانند دارو یا تلفن، ارائه پشتیبانی فیزیکی و کمک به تعادل و ثبات افراد دارای معلولیت حرکتی و کمک به افراد دارای معلولیت‌های روانی و عصبی با جلوگیری یا قطع رفتارهای تکانشی یا مخرب باشد. اثرات بازدارنده جرم حضور حیوان و ارائه پشتیبانی عاطفی، رفاه، آسایش یا همراهی، کار یا وظایفی را برای اهداف این تعریف تشکیل نمی‌دهند. (CFR Title 28 § 36.104)

چگونه یک سگ خدماتی را تشخیص دهیم؟

طبق قانون آمریکایی‌های دارای معلولیت، پلاک شناسایی برای سگ‌های خدماتی الزامی نیست. طبق بخش 30850 از قانون غذا و کشاورزی کالیفرنیا، زیربخش a، خدمات حیوانات شهرستان ونتورا مجاز به صدور پلاک شناسایی برای سگ‌های کمکی است که به طور ویژه به عنوان سگ خدماتی، سگ راهنما و سگ سیگنال آموزش دیده‌اند. بنابراین، عموم مردم می‌توانند طبق مفاد قانون کالیفرنیا، برای صدور پلاک سگ کمکی اختیاری به خدمات حیوانات شهرستان ونتورا درخواست دهند. همانطور که در ادامه با جزئیات بیشتر توضیح داده شده است، اگر برای یک سگ خدماتی پلاک سگ کمکی اختیاری مجاز طبق قانون کالیفرنیا صادر نشده باشد، برای تشخیص سگ خدماتی، یک مرکز عمومی می‌تواند دو سوال زیر را برای تعیین اینکه آیا سگ، سگ خدماتی است یا خیر، بپرسد: 1. آیا حیوان به دلیل معلولیت مورد نیاز است؟ 2. سگ برای انجام چه کار یا وظیفه‌ای آموزش دیده است؟

خدمات حیوانات شهرستان ونتورا برای افراد واجد شرایط که فرم مربوطه را تکمیل کنند، پلاک‌های سگ کمکی صادر می‌کند. “فرم درخواست شناسایی سگ کمکی و سوگندنامه” “برای سگی که به طور ویژه به عنوان سگ راهنما، سگ سیگنال یا سگ خدماتی آموزش دیده است. پس از دریافت مدارک لازم، خدمات حیوانات شهرستان ونتورا درخواست مجوز را در صورت لزوم تأیید می‌کند و یک برچسب ویژه با عنوان سگ کمکی صادر می‌کند. اگر سگی چنین برچسب سگ کمکی اختیاری داشته باشد، صاحب یا مربی حیوان باید بتواند یک نسخه از این سند را در اختیار هر تاجر، مالک ملک، مدیر ملک یا شخص ذینفع مشابه قرار دهد. در صورت عدم ارائه مدرک کتبی، می‌توان با خدمات حیوانات شهرستان ونتورا با شماره (805) 388-4341 تماس گرفت تا تأیید شماره مجوز برای یک برچسب سگ کمکی اختیاری به عنوان یک شکل جایگزین مدرک تأیید شود. اگر مالک و/یا مربی بخواهد یک سگ کمکی دارای برچسب سگ کمکی اختیاری باشد، مسئولیت مالک و/یا مربی است که درخواست تأیید درخواست مجوز سگ و ارائه تمام مدارک مورد نیاز را داشته باشد. درخواست برای برچسب سگ کمکی را می‌توان با تماس با بخش صدور مجوز خدمات حیوانات تهیه کرد. طبق بخش 365.7 قانون مجازات، هر شخصی که آگاهانه و به طور متقلبانه خود را مالک یا مربی هر سگی که مجوز، صلاحیت یا هویت او به عنوان سگ راهنما، علامت‌دهنده یا خدماتی تأیید شده است، معرفی کند، مرتکب جرمی شده است که مجازات آن جریمه و/یا حبس است.

سگ‌های خدماتی را کجا می‌توان برد؟

(1) کلیات. به طور کلی، یک مکان عمومی باید سیاست‌ها، رویه‌ها یا رویه‌های خود را اصلاح کند تا استفاده از حیوان کمکی توسط فرد دارای معلولیت مجاز باشد.

(2) استثنائات. یک اقامتگاه عمومی می‌تواند از فرد دارای معلولیت بخواهد که حیوان کمکی را از محل خارج کند، اگر:

(۱) حیوان از کنترل خارج شده و مربی حیوان اقدام موثری برای کنترل آن انجام نمی‌دهد؛ یا

(ii) حیوان اهلی نباشد.

(3) اگر حیوان به درستی از پذیرش محروم شود. اگر یک اقامتگاه عمومی به درستی حیوان کمکی را طبق ماده 36.302(c)(2) از پذیرش محروم کند، باید به فرد دارای معلولیت این فرصت را بدهد که بدون حضور حیوان کمکی در محل، کالاها، خدمات و امکانات رفاهی را دریافت کند.

(4) حیوان تحت کنترل مربی. یک حیوان خدماتی باید تحت کنترل مربی خود باشد. یک حیوان خدماتی باید دارای مهار، قلاده یا مهار دیگری باشد، مگر اینکه مربی به دلیل ناتوانی قادر به استفاده از مهار، قلاده یا مهار دیگر نباشد، یا استفاده از مهار، قلاده یا مهار دیگر در انجام ایمن و مؤثر کار یا وظایف حیوان خدماتی اختلال ایجاد کند، که در این صورت حیوان خدماتی باید به روش دیگری تحت کنترل مربی باشد (مثلاً کنترل صوتی، علائم یا سایر وسایل مؤثر).

(5) مراقبت یا نظارت. یک اقامتگاه عمومی مسئولیتی در قبال مراقبت یا نظارت بر یک حیوان کمکی ندارد.

(6) استعلامات. یک مرکز اقامتی عمومی نباید در مورد ماهیت یا میزان معلولیت فرد سوال کند، اما می‌تواند دو سوال برای تعیین اینکه آیا یک حیوان واجد شرایط حیوان کمکی است یا خیر، مطرح کند. یک مرکز اقامتی عمومی می‌تواند بپرسد که آیا حیوان به دلیل معلولیت مورد نیاز است و حیوان برای انجام چه کار یا وظیفه‌ای آموزش دیده است. یک مرکز اقامتی عمومی نیازی به ارائه مدارکی مانند مدرکی مبنی بر اینکه حیوان به عنوان حیوان کمکی گواهینامه، آموزش یا مجوز دریافت کرده است، ندارد. به طور کلی، یک مرکز اقامتی عمومی نمی‌تواند این سوالات را در مورد یک حیوان کمکی مطرح کند، زمانی که به راحتی مشخص باشد که یک حیوان برای انجام کار یا انجام وظایف برای یک فرد دارای معلولیت آموزش دیده است (به عنوان مثال، مشاهده شده است که سگ در حال هدایت فردی نابینا یا کم بینا است، ویلچر فرد را می‌کشد یا به فردی با معلولیت حرکتی قابل مشاهده در ثبات یا تعادل کمک می‌کند).

(7) دسترسی به اماکن عمومی. افراد دارای معلولیت باید مجاز باشند که حیوانات کمکی خود را در تمام اماکن عمومی که عموم مردم، شرکت‌کنندگان در برنامه، مراجعین، مشتریان، مشتریان یا مدعوین، حسب مورد، اجازه ورود دارند، همراهی کنند.

(8) هزینه‌های اضافی. یک اقامتگاه عمومی نباید از فرد دارای معلولیت هزینه اضافی بخواهد یا او را ملزم به پرداخت آن کند، حتی اگر افراد همراه با حیوانات خانگی ملزم به پرداخت هزینه یا رعایت سایر الزاماتی باشند که عموماً برای افراد بدون حیوان خانگی اعمال نمی‌شود. اگر یک اقامتگاه عمومی معمولاً از افراد برای خسارتی که وارد می‌کنند هزینه دریافت می‌کند، ممکن است از فرد دارای معلولیت برای خسارتی که توسط حیوان خدماتی او ایجاد شده است، هزینه دریافت شود.

(عنوان ۲۸، بند ۳۶.۳۰۲ از فصل ۲۸ قانون مقررات مالی)

دستورالعمل‌های مربوط به درخواست پلاک سگ کمکی

صاحب حیوان باید “درخواست شناسایی و سوگندنامه سگ کمکی” را به خدمات حیوانات شهرستان ونتورا تکمیل، امضا و ارسال کند، و صاحب حیوان باید در زمان ثبت درخواست، مدرک واکسیناسیون و مجوز فعلی هاری را ارائه دهد و باید هم مجوز و هم واکسیناسیون هاری را همیشه به‌روز نگه دارد، و اینکه صاحب حیوان متوجه است که باید از تمام قوانین، مقررات و ضوابط مربوط به مراقبت، نگهداری، اسکان و مهار صحیح سگ‌ها پیروی کند، و صاحب موافقت می‌کند که بلافاصله پس از مرگ، معلولیت، جابجایی یا بازنشستگی سگ، “پلاک سگ کمکی” باید به خدمات حیوانات شهرستان ونتورا تحویل داده شود.

صاحبان سگی که با ادعای وضعیت “سگ کمکی” در حالی که چنین وضعیتی موجه نیست، سعی در دور زدن قوانین و محدودیت‌های مربوط به نگهداری حیوانات خانگی داشته باشند، طبق بخش ۳۶۵.۷ قانون مجازات کالیفرنیا تحت پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت.

برای ساکنان آکسنارد, لطفا به اداره ایمنی حیوانات آکسنارد مراجعه کنید، و ساکنان محدوده شهر هزار اوکس, ، از طریق پناهگاه حیوانات آگورا اقدام کنید.

دانلود فرم درخواست و سوگندنامه پلاک سگ ASSISTANCE   فرم تکمیل شده را به آدرس ایمیل ارسال کنید vcas_pet_license@ventura.org.

س: حیوان حامی عاطفی یا سگ حامی عاطفی چیست؟

طبق بخش ۱۲۲۳۱۹.۵ از قانون بهداشت و ایمنی کالیفرنیا، زیربخش (الف)، حیوان حامی عاطفی به حیوانی گفته می‌شود که حمایت عاطفی، شناختی یا سایر حمایت‌های مشابه را به فرد دارای معلولیت ارائه می‌دهد و نیازی به آموزش یا اخذ گواهینامه ندارد. طبق بخش ۱۲۲۳۱۹.۵ از قانون بهداشت و ایمنی کالیفرنیا، زیربخش (ب)، سگ حامی عاطفی به سگی گفته می‌شود که حمایت عاطفی، شناختی یا سایر حمایت‌های مشابه را به فرد دارای معلولیت ارائه می‌دهد و نیازی به آموزش یا اخذ گواهینامه ندارد.

استفاده از حیوان خانگی یا سگ حامی عاطفی نوعی کمک است که طبق قانون مسکن عادلانه فدرال (FHAct, 42 USCA 3601 et seq.) به عنوان “تسهیلات منطقی” برای فرد دارای معلولیت شناخته می‌شود. طبق قانون مسکن و توسعه شهری ایالات متحده (HUD)، حیوان خانگی محسوب نمی‌شود. HUD سازمانی است که بر قانون مسکن و توسعه شهری نظارت دارد و ادعاهای تبعیض در مسکن را بررسی می‌کند.

تنها دو سوال وجود دارد که HUD می‌گوید یک ارائه‌دهنده خدمات مسکن باید در درخواست حیوان کمکی به عنوان یک راهکار منطقی در نظر بگیرد:

(1) آیا فردی که به دنبال استفاده و زندگی با حیوان است، دارای معلولیت است - یعنی، یک اختلال جسمی یا روانی که به طور قابل توجهی یک یا چند فعالیت اصلی زندگی را محدود می‌کند؟

(2) آیا فردی که درخواست را مطرح می‌کند، نیاز به یک حیوان کمکی مرتبط با معلولیت دارد؟ به عبارت دیگر، آیا حیوان کار می‌کند، کمک ارائه می‌دهد، وظایف یا خدماتی را به نفع فرد دارای معلولیت انجام می‌دهد، یا حمایت عاطفی ارائه می‌دهد که یک یا چند مورد از علائم یا اثرات شناسایی شده معلولیت موجود فرد را کاهش می‌دهد؟

(اطلاعیه FHEO: FHEO-2013-01 در صفحه 2). پاسخ “خیر” به هر یک از سؤالات به این معنی است که ارائه دهنده خدمات مسکن موظف به ارائه تسهیلات معقول طبق HUD نیست. این ممکن است به این معنی باشد که فرد تعریف معلولیت را برآورده نمی‌کند یا اینکه حیوان کمکی به علائم معلولیت کمک نمی‌کند. اگر پاسخ به هر دو “بله” باشد، HUD اظهار می‌کند که FHA مستلزم یک استثنا برای قانون “ممنوعیت حیوانات خانگی” است. حیوان حامی عاطفی باید برخی از علائم معلولیت را کاهش دهد یا به آنها کمک کند.

وزارت توسعه شهری و توسعه شهری (HUD) تمام معلولیت‌های احتمالی که می‌توان از حیوانات کمکی برای آنها استفاده کرد را فهرست نکرده است. در عوض، HUD می‌گوید که این کارکردها شامل “ارائه حمایت عاطفی به افراد دارای معلولیتی است که به دلیل معلولیت به چنین حمایتی نیاز دارند.” (اطلاعیه FHEO: FHEO-2013-01 در صفحه 2حیوانات حامی عاطفی به افراد معلول مبتلا به افسردگی شدید، اختلال اضطراب فراگیر، اختلال استرس پس از سانحه و بسیاری دیگر از ناتوانی‌های عاطفی و روانی کمک می‌کنند.

اگر فرد دارای معلولیت نیاز به استفاده از حیوان کمکی داشته باشد، ابتدا باید درخواست خود را به ارائه دهنده مسکن یا هیئت مسکن خود ارائه دهد. HUD می‌گوید فردی که به دنبال تسهیلات است، در صورتی که معلولیت او مشخص یا به راحتی آشکار نباشد، باید مدارک معتبری از معلولیت و نیاز مرتبط با معلولیت به حیوان کمکی ارائه دهد. این مدارک معمولاً نامه‌ای از پزشک یا درمانگر معالج است که می‌تواند معلولیت و نیاز به حیوان کمکی را اثبات کند. ارائه دهنده مسکن نمی‌تواند درخواست دسترسی به سوابق پزشکی را داشته باشد یا درخواست را به طور غیرمنطقی به تأخیر بیندازد.

درخواست‌های مربوط به حیوان کمکی به صورت موردی ارزیابی می‌شوند. این بدان معناست که ارائه دهندگان خدمات مسکن نمی‌توانند حیوان کمکی را با فرضیات کلی در مورد گونه‌ها یا نژادهای خاص محدود کنند. باید یک ارزیابی فردی از حیوان کمکی خاص انجام شود تا مشخص شود که آیا تهدید مستقیمی برای آسیب است یا باعث خسارت قابل توجهی به اموال می‌شود.

شرایط و محدودیت‌هایی که ارائه‌دهندگان مسکن برای حیوانات خانگی اعمال می‌کنند، ممکن است برای حیوانات کمکی اعمال نشود. برای مثال، در حالی که ارائه‌دهندگان مسکن ممکن است از متقاضیان یا ساکنان بخواهند که ودیعه حیوان خانگی بپردازند، ممکن است از متقاضیان و ساکنان نخواهند که برای حیوان کمکی ودیعه بپردازند.

(اطلاعیه FHEO: FHEO-2013-01 در صفحه ۳بسته به آنچه HUD می‌گوید، محدودیت تعداد حیوانات خانگی همچنین می‌تواند به عنوان یک “شرط یا محدودیت” در نظر گرفته شود که محدود به حیوانات خانگی است و نه حیوانات کمکی. می‌توانید برای اطلاعات بیشتر با دفتر محلی HUD خود تماس بگیرید یا به آدرس زیر مراجعه کنید. https://portal.hud.gov/hudportal/HUD?src=/program_offices/fair_housing_equal_opp.

هدف قانون FHA این است که به افراد دارای معلولیت فرصت برابر داده شود تا مانند افراد غیرمعلول از مسکن خود استفاده و لذت ببرند. امکانات رفاهی معقول، ابزاری شناخته شده برای دستیابی به این هدف است.